تبلیغات
پایان شبهات - آیا عرفان اسلامی شیعی برای خود موسیقی خاصی دارد؟
 
پایان شبهات
درباره وبلاگ


ترسیدم كه آنچه از خواهشهاى نادرست و آراء ناحق و باطل (که) مردم را دچار اختلاف نمود تا امر بر آنان مشتبه شد بر تو نیز مشتبه شود، (برای) واضح نمودن این جهت با اینکه مورد پسندم نبود پیش من بهتر است‏ از اینكه تو را به برنامه اى واگذارم كه بر آن از هلاكتت ایمن نیستم. امیدوارم خداوند تو را در این برنامه به راه رشد موفق بگرداند، و به راه راست راهنمایى كند، پس این وصیت را به تو نمودم‏!
نهج البلاغة / ترجمه انصاریان، متن، ص: 267 نامه 31

مدیر وبلاگ : محمد حاج آقا
نویسندگان

موسیقی عرفانی به چه موسیقی‌هایی گفته می‌شود؟ بعضی‌ها می‌گویند: "موسیقی عرفانی آدم را به خدا نزدیک ممی کند، آیا این چنین است؟!

پایگاه پاسخگویی به سؤالات و شبهات (ایکس – شبهه): موسیقی، [چه آوای طبیعت باشد و چه صدای سازهای مصنوعی بر اساس نُت و ریتم]، موسیقی است و چیزی به عنوان "موسیقی عرفانی" نداریم. بی‌تردید آنان که از "موسیقی عرفانی" دم می‌زنند، نه "موسیقی" را می‌شناسند و نه "عرفان" را می‌شناسند.

"عرفان" که از "معرفت" گرفته شده، به معنای "شناخت" می‌باشد؛ بنابراین "عرفان"، نوعی ورزش‌ها و اداهای روانی و جسمی (مانند یوگا) نیست - چله نشینی و اوراد و اذکار (به ویژه اگر من‌درآوردی باشد) نیست - ادای و ژست عارفانه گرفتن و ... نمی‌باشد. نه کسی با تسبیح به دست گرفتن و صدهزار بار تکرار یک ذکر "عارف" می‌شود – نه کسی با پشمینه‌پوشی و قیافه‌ی زاهدانه گرفتن "عارف" می‌گردد – و نه کسی با موسیقی یا آواز، عارف شده و به خدا نزدیک‌تر می‌شود. اینها همه دروغ، نمایش و خرافه است.

پشمینه پوش تندخو، از عشق نشنیدست بو

از مستیش رمزی بگو، تا ترک هشیاری کند

چون من گدای بی‌نشان، مشکل بود یاری چنان

سلطان کجا عیش نهان با رند بازاری کند (حافظ)

الف - "عارف" کسی است که خداوند سبحان را با "عقل و فطرت" شناخته باشد و حقانیت، وحدانیت، عظمت، جلال و جمال او را با قلب و روح درک کرده باشد، هر لحظه خود را در محضر او ببیند و بالتبع او را از روی اخلاص، بندگی و اطاعت نماید (در عمل سالک باشد)

ب – بنابر این، "عرفان" به همان دو بخش [نظری و عملی] در وجود انسان بر می‌گردد که در بخش نظری [شناخت و ایمان به آن شناخت] مطرح است و در بخش عملی [تقوا و اطاعت خالصانه در عمل] مطرح می‌باشد.

ج – انسان، از دانش و گرایش برخوردار می‌باشد و هیچ الزامی ندارد که گرایش‌های هر کسی، منطبق با دانش‌های او باشد. مکرر بیان گردید که «انسان در نهایت، در پی محبوب می‌رود، نه الزاماً معروف»؛ یعنی در پی آن چه دوست دارد می‌رود، نه آن چه شناخته و بدان علم دارد.

بله، اگر "عقل نظری" در انسان، با "عقلی عملی" او یکی شد و بین این دو وحدت ایجاد شد، به اوج رشد و کمال خودش می‌رسد؛ و اسلام، از معارفش گرفته تا احکامش، برای ایجاد همین وحدت نظر و عمل می‌باشد.

د – شناخت [معرفت]، با کسب علم و تفکر حاصل می‌گردد و عمل نیز اگر منطبق با عقل، فطرت و وحی بود و با اخلاص انجام شد، عارفانه می‌گردد و شخص عارف و سالک می‌شود.

*- تمامی انبیا و رسولان الهی و اهل عصمت علیهم السلام، به امر خدا، برای هدایت انسان بر صراط مستقیم، رشد و قُرب او آمده‌اند. بنابراین، اگر موسیقی اثری در معرفت و عمل صالح (عرفان) داشت، خداوند متعال خودش امر می‌فرمود و فرستادگانش، هم عمل می‌کردند و هم تعلیم می‌نمودند و هم مورد تأکید و سفارش قرار می‌دادند.

حال آیا این مدعیان "موسیقی عرفانی"، از آموزه‌های آنان تعلیم گرفته‌اند، یا به خودشان وحی جدیدی رسیده است؟!

موسیقی:                          بقیه در ادامه مطلب (صفحه بعد)

http://www.x-shobhe.com/shobhe/8083.html





نوع مطلب : اعتقادی، 
برچسب ها :
جمعه 18 فروردین 1396 20:43
It's amazing for me to have a website, which is useful for my knowledge.
thanks admin
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :